କେତେ ତୁହି ବଡ

କେତେ ତୁହି ବଡ


କେତେ ବଡ ଆଜି ହୋଇଗଲୁ ତୁହି
ଦିଶେ ତୋତେ ସବୁ ଛୋଟ।।
ଯେଉଁ ଚାଳ ଘରେ ବଡ ତୁହି ହେଲୁ
ଲାଗେ ତା ଶୁଖୁଆ ହାଟ ।।
 ମୋଜାଇକି ଘରେ ଜୀବନ କାଟିଲୁ
ଜଳେ ଚାରି ଆଡେ ବତୀ,
ମାଟି ପିଣ୍ଡା ତୋର ପାଶୋରି ତୁ ଦେଲୁ
ଭୁଲିଲୁ ଡିବିରି ବତୀ।।
ଚାଓମିନ୍ ଆଉ ବିରିୟାନି ଖାଇ
ଆଣିଲୁ ପେଟରେ ରୋଗ,
ପଖାଳ କଂସାକୁ ବଡିଚୁରା ପାଗ
ତୋତେ ନ ଲାଗଇ ବାଗ।।
ଦିଅଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ମନରୁ ତୁ କାଢି
ହୋଇଲୁ ନାସ୍ତିକ ଯୋଗୀ,
ଅଯଥା ଚିନ୍ତାରେ ଛଟପଟ ହୋଇ
ହେଲୁ ମାନସିକ ରୋଗୀ।।
ବାପା ମା ଆଜି ଅଲୋଡା ତୋ ପାଇଁ
ହେଲେ ବୋଲି ବୁଢା ବୁଢି,
ବାପା ପରିଚୟ ଦେବାକୁ ପଡିଲେ
ହେଉ ଖାଲି ଭିଡି ମୋଡି।।
ଦୁରୁବଳ ତୋର ବୁଢି ମାଆ ଟିକୁ
ଚାକରାଣି ପରି ଦେଖୁ,
ଖଟେଇ ଖଟେଇ ଅଧା ପ୍ରାଣ କରି
ଭୋକ ଉପାସ ରେ ରଖୁ।।
ତୋର ମାଇପଠୁ, ପୁଅ ଝିଅ ଯାଏ
ଅଟନ୍ତି ନବାବ ନାତି,
କଳିଗୋଳ କରି ସମୟ ବିତାନ୍ତି
ଘରେ ନାହିଁ ତୋର ଶାନ୍ତି।।
ବାପ ମାଆଙ୍କର ଋଣକୁ ନ ଶୁଝି
କେତେ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁ,
ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ପ୍ରାଣଧନ ଆମ
ଯାହା କରୁଅଛି କରୁ।।

ପାଇଛୁ କି ସୁଖ, ଭାବି ଥରେ ଦେଖ
ରୋଗିଣା ଦେହ କୁ ଧରି,
ଘରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ ପିଲାଙ୍କ ଜଞ୍ଜାଳ
 ଏକୁଟିଆ ହେଉ ଝୁରି।।
ମୁଖରା ତୋ ସ୍ତ୍ରୀ,ଅଭଦ୍ର ତୋ ପିଲା
ଜାଣନ୍ତି ପାଖ ପଡୋଶୀ,
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବୋଲି କେତେ ପାପ କରୁ
ଭାବିଛୁ କି ଥରେ ବସି।।
ସବୁ ପାଇ ମଧ୍ଯ କାଙ୍ଗାଳ ତୁ ଅଟୁ
ଦେଖି ତୋତେ ଲାଗେ ଦୟା,
ମିଛ ମରିଚିକା ପଛରେ ଦୌଡିଲେ
ମିଳିବକି ତୋତେ ଛାୟା।।
ପାପ ହାଣ୍ଡି ତୋର ଯିବ ବେଗେ ପୁରି
ଆଉ କର ନାହିଁ ପାପ,
ଆଉ କେତେ ଦିନ ଅନ୍ଧାରେ ରହିବୁ,
ଜାଣି ସଭିଙ୍କର ରୂପ।।
ତୋ ବୁଢି ମାଆର ସ୍ନେହର ପଣତ
ଆଜି ବି ତୋ ପାଇଁ ଖୋଲା,
ବୁଢା ବାପଟିର କରୁଣ ନୟନ
ତୋର ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ମେଲା।।
ବଡରୁ ହୋଇଯା ସାନ ତୁହି ବେଗେ
ଚଞ୍ଚଳ ଆସେ ତୁ ଫେରି,
ବାପା ମାଆଙ୍କର ପାଦ ତଳେ ରହି
ବାକି ଜିବନ ଦେ ସାରି।।

 ********()**********